1. مقدمه
دقت (سرمایه گذاری) ریخته گری به طور گسترده ای برای پروانه های پمپ استفاده می شود, بدنه دریچه ها, اجزای توربو, ایمپلنت های پزشکی و قطعات سفارشی که هندسه دارند, پرداخت سطح و یکپارچگی متالورژیکی بسیار مهم است.
فولادهای ضد زنگ به دلیل مقاومت در برابر خوردگی برای آن کاربردها جذاب هستند, خواص مکانیکی و مقاومت در برابر حرارت.
اما ترکیبی از اشکال پیچیده, مقاطع نازک و متالورژی فولاد ضد زنگ خطر نقص را افزایش می دهد.
کاهش این خطرات نیازمند یک رویکرد یکپارچه از انتخاب مواد و طراحی الگو از طریق ذوب است, تولید پوسته, ریختن, عملیات حرارتی, بازرسی و تکمیل.
2. خانواده های کلیدی فولاد ضد زنگ مورد استفاده در ریخته گری دقیق
- آستنیتی (به عنوان مثال, 304, 316, 321, CF-3M): محتوای Ni/Cr بالا, شکل پذیری خوب و مقاومت در برابر خوردگی.
آستنیتی ها از نظر ترک خوردگی بخشنده هستند اما مستعد تخلخل گاز هستند (هیدروژن), اکسیداسیون سطحی و کربنزدایی/ککزدایی داخلی در برخی اتمسفرها.
آنها با خنک شدن تغییر نمی کنند, بنابراین کنترل انجماد و پاکیزگی شامل کلیدی است. - دوبلکس (فریتی آستنیتی): استحکام بالاتر و بهبود مقاومت SCC در برخی از محیط ها.
گریدهای دوبلکس به تاریخچه حرارتی حساسیت بیشتری دارند: قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در محدوده 300 تا 1000 درجه سانتی گراد می تواند مراحل ترد شدن را افزایش دهد. (سیگما), و عدم تعادل در خنک سازی می تواند منجر به نسبت فریت / آستنیت نامطلوب شود. - مارتنزیتی / بارش بار (به عنوان مثال, 410, 17-4PH): زمانی استفاده می شود که به استحکام/سفتی یا سختی بالاتری نیاز باشد.
اگر انقباض انجماد یا گرادیان حرارتی به درستی مدیریت نشود و نیاز به عملیات حرارتی دقیق پس از ریختهگری داشته باشد، این آلیاژها میتوانند بیشتر مستعد ترک شوند.. - آلیاژ بالا / تخصصی (به عنوان مثال, 6مو, 20Cr-2Ni): افزایش آلیاژ می تواند مشکلات جداسازی را تشدید کند, اکسیداسیون و سازگاری نسوز; عمل ذوب و کنترل سرباره اهمیت بیشتری پیدا می کند.
3. فرآیند ریخته گری دقیق - مراحل حیاتی و متغیرهای کنترلی
مراحل کلیدی که در آن نقص ها معرفی می شوند:
- الگو & دبستان: الگوی مومی یا پلیمری, دروازه بان, استراتژی افزایش دهنده, فیله, پیش نویس.
- ساختمان پوسته: شیمی دوغاب, اندازه گچ, چرخه های خشک کردن / پخت و کنترل ضخامت پوسته.
- حذف الگو / موم برقی: تمیزی و عدم وجود پسماند.
- از پیش گرم کردن / پخت: دمای کنترل شده برای حذف مواد آلی باقیمانده و کنترل شوک حرارتی.
- ذوب شدن & درمان فلز: عمل ذوب (القاء, القای خلاء, گنبد برای ضد زنگ اجتناب کرد), اکسیداسیون, حذف سرباره, قصور (آرگون), کنترل شمول, و دقت شیمی آلیاژ.
- ریختن: ریختن دما, تکنیک (ریختن پایین/بالا), برای طحال, و کنترل جو.
- انجماد & خنک کننده: جامد سازی جهت دار, عملکرد رایزر, کنترل گرادیان های حرارتی.
- حذف پوسته, تمیز کردن و چسباندن: تمیز کردن مکانیکی و شیمیایی, بازرسی.
- عملیات حرارتی پس از ریخته گری: آنیل راه حل, خاموش کردن, معتدل کردن, کاهش استرس که توسط آلیاژ و نیازهای مکانیکی دیکته می شود.
- آزمایش غیر مخرب & به پایان رساندن: NDT, ماشینکاری, HIP در صورت مشخص شدن, تکمیل و غیرفعال سازی سطح.
متغیرهای کنترل شامل: تمیزی و شیمی را ذوب کنید, تخلخل و نفوذپذیری پوسته, مشخصات پیش گرم کردن, دمای ریزش و تلاطم, افزایش و پیکربندی فیدر, و سیکل های حرارتی پس از ریخته گری.
4. رایج ترین عیوب در ریخته گری های دقیق فولاد ضد زنگ
این بخش عیوبی را که اغلب در فولاد ضد زنگ ظاهر می شود فهرست می کند ریخته گری سرمایه گذاری, چگونگی و چرایی تشکیل آنها را توضیح می دهد, و تشخیص عملی می دهد, اقدامات پیشگیرانه و اصلاحی.
تخلخل گاز (سوراخ های دمیدن, سوراخ های سوزنی, تخلخل لانه زنبوری)
به نظر می رسد: حفره های کروی یا گرد که از طریق ریخته گری پخش می شوند; سوراخ های سطح شکن یا خوشه های تخلخل زیرسطحی; گاهی اوقات یک شبکه لانه زنبوری در مناطق بین دندریتی.
علل ریشه ای: گاز محلول (عمدتا هیدروژن, گاهی نیتروژن/اکسیژن) در هنگام انجماد آزاد می شود; رطوبت یا مواد آلی فرار در پوسته یا الگو; گاز زدایی ناکافی; ریزش متلاطم هوا یا تفاله; واکنش در گاز تولید کننده مذاب.
چگونه تشخیص دهیم: بصری (سوراخ های سطحی), رنگ نافذ برای منافذ شکستن سطح, رادیوگرافی/CT برای تخلخل زیرسطحی, آزمایش نشت اولتراسونیک یا هلیوم برای قطعات بحرانی فشار.

پیشگیری: پوسته ها را به شدت خشک کنید و حذف موم/خاکستر را کنترل کنید; گاز زدایی مذاب را انجام دهید (مخلوط آرگون/آرگون-اکسیژن, خلاء);
از مواد شارژ تمیز استفاده کنید و شار واکنشی را به حداقل برسانید; ریختن با جریان آرام یا روش های ریزش پایین; کنترل دمای ریختن برای متعادل کردن سیالیت در مقابل برداشت گاز.
اصلاح: فشار ایزوستاتیک داغ (باسن) برای بستن تخلخل داخلی در جایی که تابع نیاز دارد; ماشینکاری موضعی برای حذف منافذ سطح; تعمیر جوش برای عیوب مجزا در صورت اجازه متالورژی و طراحی.
تخلخل انقباضی (انقباض بین دندریتی)
به نظر می رسد: نامنظم, اغلب حفره های به هم پیوسته در مکان هایی که آخرین بار انجماد دارند متمرکز شده اند (مقاطع ضخیم, اتصالات)- ممکن است به صورت یک شبکه دندریتیک یا حفره مرکزی ظاهر شود.
علل ریشه ای: تغذیه ناکافی در طول انجماد; آلیاژهایی با دامنه انجماد گسترده که باعث انقباض بین دندریتی می شوند;
قرارگیری ضعیف رایزر/دروازه; گرمای ناکافی یا عایق بیش از حد که انجماد را در نقاط داغ به تاخیر می اندازد.
چگونه تشخیص دهیم: رادیوگرافی و CT برای نقشه برداری حفره داخلی; برش متالوگرافی برای تایید مورفولوژی بین دندریتی.
پیشگیری: روشهای انجماد جهتدار را اعمال کنید - رایزرها/ تغذیهکنندهها را روی حجمهایی که آخرین بار انجماد دارند قرار دهید, از لرز برای تغییر مسیر انجماد استفاده کنید, برای اطمینان از تغذیه، دروازه را بازبینی کنید, از نرم افزار شبیه سازی برای بررسی رفتار نقطه داغ استفاده کنید.
اصلاح: HIP برای متراکم کردن انقباض داخلی; طراحی مجدد برای افزودن تغذیه یا تغییر هندسه بخش برای تولید بعدی; ایجاد جوش موضعی برای مجاز, انقباض در دسترس.
آخال ها و به دام افتادن سرباره
به نظر می رسد: ذرات زاویه دار تیره یا رشته ها در ماتریس (قرقره, فیلم های اکسیدی, قطعات نسوز), گاهی اوقات روی سطوح ماشینکاری شده یا در مقطع شکستگی قابل مشاهده است.
علل ریشه ای: حذف ناکافی سرباره/سرباره در کوره, ریختن آشفته تفاله, مواد پوسته ناسازگاری که داخل مذاب می ریزند, شار ناکافی, یا تصفیه مذاب ناکافی.
چگونه تشخیص دهیم: رادیوگرافی/CT برای انکلوژن های بزرگتر, متالوگرافی برای ذرات کوچک, بازرسی سفید اچ و فراکتوگرافی برای تجزیه و تحلیل شکست.
پیشگیری: تمیز کردن مذاب دقیق (نگاه سطحی, شارژ), ریزش کنترل شده برای جلوگیری از تلاطم, در جایی که عملی است، ریختن زیر آب یا زیر آب,
فرمول پوسته سازگار با شکنندگی کنترل شده, و روش های دوره ای انتقال ملاقه که حباب سرباره را به حداقل می رساند.
اصلاح: ماشینکاری اجزای سطح; تعمیر جوش یا تعویض بخش برای قطعات باربر; بهبود عمل مذاب و بازرسی قبل از ریختن های بعدی.
بسته سرد و اشتباه اجرا می شود (پر کردن ناقص)
به نظر می رسد: خطوط سطحی, خطوط دامان سرد, بخش های ناقص, یا مناطق نازکی که حفره به طور کامل پر نشده است.
علل ریشه ای: دمای ریختن پایین, جریان ناکافی فلز مذاب, دروازه یا هواگیری ضعیف, نفوذپذیری بیش از حد پوسته یا نقاط مرطوب, بخش های بسیار نازک یا مسیرهای جریان طولانی.
چگونه تشخیص دهیم: بازرسی بصری و بررسی ابعادی برای عیوب سطح; CT/رادیوگرافی برای تایید پر شدن ناقص در نواحی پنهان.
پیشگیری: اعتبار گیت و هواکش برای لامینار, جریان بی وقفه; دمای ریختن و سرعت ریختن را برای حفظ سیالیت تنظیم کنید;
از ضخامت بخش یکنواخت اطمینان حاصل کنید یا کانال های خوراک را اضافه کنید; برای جلوگیری از خنک شدن موضعی، خشک کردن پوسته را بهبود بخشید.
اصلاح: در جایی که هندسه اجازه می دهد، با جوشکاری و ماشینکاری مجدد کار کنید; طراحی مجدد دروازه برای اجراهای آینده.
پاره شدن داغ / ترک (ترک های انجماد)
به نظر می رسد: ترک های نامنظم در مناطقی که آخرین بار جامد می شوند, اغلب روی سطوح خارجی یا نزدیک فیله ها و ویژگی های محدود, در هنگام خنک شدن ظاهر می شود.
علل ریشه ای: کرنش های کششی در طول بازه نیمه جامد / دیر انجماد زمانی که شکل پذیری فلز کم است; هندسه محدود, تغییرات ناگهانی بخش, تغذیه ناکافی یا انطباق ضعیف با قالب; آلیاژهایی با دامنه انجماد گسترده حساس تر هستند.
چگونه تشخیص دهیم: بصری و نافذ رنگ برای ترک های سطحی; رادیوگرافی/CT برای ترک های زیرسطحی; متالوگرافی برای تأیید مورفولوژی انجماد و زمان بندی ترک.

پیشگیری: طراحی برای کاهش محدودیت (فیله را اضافه کنید, افزایش شعاع, از هسته های سفت و سختی که حرکت را ثابت می کنند اجتناب کنید), اصلاح استراتژی دروازهای/رایزر برای کاهش کرنش کششی در طول انجماد,
از مواد قالب با انطباق اندک یا آستین های عایق استفاده کنید, و توالی ریخته گری را برای کاهش گرادیان حرارتی اصلاح کنید.
اصلاح: در صورت اجازه هندسه و متالورژی، گاهی اوقات با پوشش جوش و عملیات حرارتی پس از جوش قابل تعمیر است.; در غیر این صورت طراحی مجدد و انتشار مجدد ابزار.
به نظر می رسد: زبری سطح, ذرات نسوز تیز تعبیه شده, قطعات شل یا بخش هایی از پوسته که پوسته پوسته می شوند. شستشوی پوسته می تواند حفره های سطحی بزرگی ایجاد کند.
علل ریشه ای: پوسته ضعیف (گچ بری ناکافی, پوسته پخته نشده), حمله شیمیایی بین فلز مذاب و چسب پوسته, تلاطم ریزش بیش از حد, یا دمای بیش از حد فلز باعث خرابی پوسته می شود.
چگونه تشخیص دهیم: بازرسی بصری سطح ریخته گری شده, متالوگرافی برای شناسایی آخال های نسوز, و فراکتوگرافی برای تعیین درگیری باند پوسته.
پیشگیری: کنترل ترکیب دوغاب و درجه بندی گچ, برنامه های صحیح خشک کردن پوسته و موم زدایی را اعمال کنید, در صورت لزوم از پوشش های پوسته برای محدود کردن واکنش پوسته فلزی استفاده کنید, و از روش های ریزش مناسب برای محدود کردن فرسایش مکانیکی استفاده کنید.
اصلاح: حفره های سطحی را با جوشکاری و ماشینکاری حذف و وصله کنید; اگر آلودگی یکپارچگی ساختاری را به خطر بیندازد، مجدداً کار کنید یا از بین ببرید; فرآیند پوسته صحیح برای اجراهای بعدی.
اکسیداسیون, تشکیل رسوب و آلودگی سطحی
به نظر می رسد: مقیاس اکسید سنگین, فیلم های سطح سیاه و خاکستری, لکه های تیره یا لکه; در موارد شدید, اکسید پوسته شده فلز ناهموار را آشکار می کند.
علل ریشه ای: قرار گرفتن در معرض هوا/اکسیژن در دمای مذاب/ریزش بالا, شار/پوشش محافظ ناکافی, باقی مانده های موم یا آلاینده های کربنی که منجر به واکنش های موضعی می شود.
چگونه تشخیص دهیم: بازرسی بصری, آزمایشات شیمی سطح, و مقاطع نوری / متالوگرافی برای بازرسی ضخامت و نفوذ اکسید.
پیشگیری: از پوشش های محافظ شار یا پوشش های گاز بی اثر روی مذاب استفاده کنید, کنترل دما و اتمسفر ریزش, از موم زدایی کامل و شستشوی پوسته اطمینان حاصل کنید, و سیستم های پوسته و پوشش مناسبی را مشخص کنید که واکنش را به حداقل می رساند.
اصلاح: حذف مکانیکی (انفجار شات, سنگ زنی), تمیز کردن شیمیایی, پولیش الکتریکی, و غیرفعال سازی برای ایجاد مجدد سطح مقاوم در برابر خوردگی; در موارد شدید, قطعه را تعویض کنید.
کاراوزی سازی / کربن زدایی و تغییرات شیمی سطح
به نظر می رسد: لایه سطحی تیره یا شکننده (کربوریزاسیون) یا نرم, سطح تخلیه شده (کربن زدایی), منجر به کاهش مقاومت در برابر خستگی و حساسیت به خوردگی موضعی می شود.
علل ریشه ای: انتشار کربن از بایندرها, موم باقی مانده, اجزای پوسته کربنی, یا کاهش اتمسفر در طی عملیات حرارتی; کربن زدایی ناشی از اکسید کننده اتمسفر یا پخت بیش از حد در دماهای بالا.
چگونه تشخیص دهیم: پروفایل میکروسختی, مقاطع متالوگرافیک, تجزیه و تحلیل کربن/گوگرد سطحی.
پیشگیری: سیستمهای پوستهای و کلاسورها با کربن باقیمانده کم را انتخاب کنید, چرخه پخت/حرارت را کنترل کنید, از پروتکل های پخت و پز استفاده کنید که مواد فرار را حذف می کند, و از کوره های اتمسفر کنترل شده برای عملیات حرارتی استفاده کنید.
اصلاح: ماشینکاری برای حذف سطح آسیب دیده, عملیات حرارتی مناسب در فضای بی اثر یا خلاء, یا آسیاب موضعی و به دنبال آن غیرفعال سازی.
تفکیک و خط مرکزی / تفکیک کلان
به نظر می رسد: تغییرات ترکیبی در بخش های بزرگ ریخته گری - غلظت عناصر آلیاژی یا ناخالصی ها در خط مرکزی یا سایر نقاط داغ, گاهی اوقات با ریزترکیبات سخت یا شکننده همراه است.
علل ریشه ای: جداسازی دندریتی در طول انجماد, سرعت خنک کننده آهسته در بخش های بزرگ, محدوده انجماد طولانی برای برخی از آلیاژهای ضد زنگ, و عدم عملیات حرارتی همگن کننده.
چگونه تشخیص دهیم: نقشه برداری شیمیایی (EDS/WDS), بررسی های میکروسختی, متالوگرافی و تجزیه و تحلیل ترکیبی در سراسر بخش ها.
پیشگیری: نرخ انجماد را از طریق لرز یا برش اصلاح شده کنترل کنید, بهینه سازی دروازه برای کاهش مسیرهای طولانی انجماد,
هنگامی که هندسه و متالورژی اجازه می دهد از آنیل همگن استفاده کنید, و تکنولوژی ذوب را در نظر بگیرید (VIM/VAR) برای کاهش تفکیک کلان.
اصلاح: عملیات حرارتی همگن سازی برای کاهش اثرات جداسازی یا طراحی مجدد اجزا برای جلوگیری از وابستگی حیاتی دارایی به مناطق جدا شده; HIP با عملیات حرارتی بعدی نیز می تواند آن را کاهش دهد.
تحریف, تنش های پسماند و ترک خوردگی پس از ماشین کاری
به نظر می رسد: قطعات تاب خورده, ابعاد خارج از تحمل پس از برداشتن پوسته یا عملیات حرارتی; ترک خوردگی در حین ماشینکاری یا در سرویس.
علل ریشه ای: خنک کننده غیر یکنواخت, تحولات فاز (در گریدهای مارتنزیتی یا دوبلکس), خنک کننده محدود, ماشینکاری که تنش پسماند داخلی را آزاد می کند, و برنامه های عملیات حرارتی نامناسب.
چگونه تشخیص دهیم: بازرسی بعدی, نگاشت اعوجاج, تست رنگ نافذ یا ذرات مغناطیسی برای ترک, و آنالیز فاز متالوگرافی.
پیشگیری: کنترل نرخ های خنک کننده, در صورت لزوم، عملیات حرارتی کاهش استرس را قبل از ماشینکاری سنگین انجام دهید, ماشینکاری توالی برای متعادل کردن حذف مواد, و از انتقال ناگهانی بخش که استرس را به دام می اندازد اجتناب کنید.
اصلاح: آنیل کاهش استرس, چرخه های عملیات حرارتی مجدد, تغییر استراتژی ماشینکاری, یا صاف کردن حرارتی در شرایط کنترل شده.
عیوب پوشش سطح (زبری, انتقال بافت پوسته, سوراخ کردن)
به نظر می رسد: زبری بیش از حد, دانه/بافت پوسته قابل مشاهده روی سطح ریخته گری, حفره یا حکاکی موضعی پس از عملیات حرارتی.
علل ریشه ای: گچ درشت, کنترل ضعیف دوغاب پوسته, شستشوی پوسته ناکافی, باقی مانده خاکستر چسب, یا جوهای تهاجمی عملیات حرارتی.
چگونه تشخیص دهیم: پروفیلومتری, بازرسی بصری, و میکروسکوپ.
پیشگیری: اندازه ذرات گچ را برای پرداخت هدف انتخاب کنید, ویسکوزیته و کاربرد دوغاب را کنترل کنید, از تمیز کردن کامل پوسته و چرخه پخت کنترل شده اطمینان حاصل کنید,
و از فرآیندهای تکمیل پس از ریختگی استفاده کنید (انفجار شلیک شده, غلتش ارتعاشی, ماشینکاری) همانطور که مشخص شده است.
اصلاح: تکمیل مکانیکی (سنگ زنی, جلا دادن), اچ شیمیایی / ترشی و الکترو پولیش; پس از آن غیرفعال سازی را اعمال کنید.
میکروکراکینگ و حمله بین دانه ای (گرایش IGSCC)
به نظر می رسد: ترک های بین دانه ای ریز, اغلب با مناطق حساس یا خوردگی موضعی پس از قرار گرفتن در معرض محیط های خورنده همراه است.
علل ریشه ای: بارش کاربید کروم در مرزهای دانه (حساس شدن) از عملیات حرارتی نامناسب, جداسازی, یا قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در محدوده دمای حساسیت; تنش های پسماند باعث تشدید ترک در اثر حمله خورنده می شود.
چگونه تشخیص دهیم: متالوگرافی با اچ برای حساسیت, رنگ نافذ برای ترک های سطحی, و تست خوردگی (به عنوان مثال, تست های خوردگی بین دانه ای در صورت لزوم).
پیشگیری: سیکل های آنیل و کوئنچ محلول مناسب برای گریدهای آستنیتی, کنترل دلتافریت در ریخته گری, و از نمرات تثبیت شده استفاده کنید (اگر/نب) جایی که خطر حساسیت وجود دارد.
اصلاح: آنیل کردن محلول برای حل کردن کاربیدها (اگر هندسه و محدودیت های قسمت اجازه می دهد), سنگ زنی/جوشکاری موضعی با عملیات حرارتی مناسب پس از جوش, یا جایگزینی با گریدهای تثبیت شده یا کم C برای تولیدات آتی.
5. مطالعات موردی - نمونه های عیب یابی نماینده
مورد 1 - تخلخل داخلی مکرر در پروانه های پمپ
علت اصلی: گاز زدایی ناکافی و روش آشفته ریزش پایین که اکسیژن را به همراه می آورد; انتقال پیچیده نازک به ضخیم که باعث انقباض بین دندریتی می شود.
راه حل: گاز زدایی آرگون را اجرا کرد, به ریزش پایین با آشفتگی کم تبدیل شد, دروازهها را دوباره طراحی کرد و لرز را اضافه کرد; اعمال HIP در قسمت های حیاتی پرواز.
مورد 2 - در مبدلهای حرارتی جدار نازک بسته میشود و بهطور نادرست اجرا میشود
علت اصلی: دمای ریختن خیلی کم و تهویه ناکافی از طریق هسته ها; نفوذپذیری پوسته ناسازگار است.
راه حل: افزایش دمای ریزش در پنجره آلیاژی, بهبود خشک کردن پوسته, کانال های تهویه بهینه و دروازه اصلاح شده برای اطمینان از جریان آرام - بسته های سرد حذف شده است.
مورد 3 - رنگآمیزی گوگرد سطحی و خوردگی موضعی پس از ریختهگری
علت اصلی: باقیمانده بایندر کربنی و تمیز کردن ناکافی پوسته که منجر به رنگآمیزی موضعی سولفید و ایجاد حفره میشود..
راه حل: فرآیند شستشوی موم و پوسته اصلاح شده, پخت پوسته با دمای بالاتر را برای حذف مواد فرار معرفی کرد و پولیش الکتریکی و غیرفعال سازی سیتریک را انجام داد..
6. نتیجه گیری
ریخته گری دقیق فولاد ضد زنگ هندسه های پیچیده را امکان پذیر می کند, دقت ابعادی بالا و کیفیت سطح عالی, اما ذاتاً به متغیرهای متالورژی و مرتبط با فرآیند حساس است.
رایج ترین عیوب ریخته گری - مانند تخلخل, انقباض, اجزاء, پارگی داغ و مسائل شیمی سطحی رویدادهای تصادفی نیستند; آنها نتایج مستقیم انتخاب آلیاژ هستند, عمل ذوب, کیفیت قالب, کنترل حرارتی و طراحی قطعه.
کلید کیفیت و قابلیت اطمینان در آن نهفته است کنترل پیشگیرانه به جای تعمیر پس از ریخته گری.
تصمیمات اولیه در طراحی برای ریخته گری, طرح دروازه و بالابر, ساخت پوسته و انضباط مذاب اکثر عیوب را قبل از شکل گیری از بین می برد.
در حالی که اقدامات اصلاحی مانند HIP, عملیات حرارتی و تعمیر جوش می تواند ارزش اجزای حیاتی را بازیابی کند, آنها هزینه را افزایش می دهند و نباید جایگزین کنترل قوی فرآیند شوند.
در نتیجه, ریخته گری دقیق فولاد ضد زنگ به یک راه حل تولید قابل پیش بینی و با ارزش در طراحی مهندسی تبدیل می شود., علم مواد و کنترل فرآیند همسو هستند.
پیشگیری سیستماتیک, راستیآزمایی هدفمند و بهبود مستمر پایههای کیفیت و عملکرد ریختهگری بلندمدت است.



