شیر فولادی ریخته گری پوسته

شیرهای فولادی ریخته گری پوسته: علل گاز به دام افتاده & راه حل ها

من مدت زیادی است که دریچه های فولادی قالبی پوسته ای تولید می کنم, و می توانم به شما بگویم که محل نقص معمولاً قبل از اینکه قالب را باز کنید به شما پاسخ می دهد.

هنگامی که تخلخل در انتقال لوگ به بدنه ظاهر می شود, یا در ریشه یک فلنج, تقریباً هرگز یک مشکل تصادفی گاز نیست.

این یک جیب گاز محبوس شده است - مکانی که فلز به آنجا می رسد, گوشه را می بندد, و گاز داخل را آب بندی می کند.

این مقاله تحلیل موردی دقیقاً همان نقص است. این قطعه یک شیر فولادی ریختگی WCB است که توسط فرآیند قالب پوسته تولید می شود, در دمای 1620 درجه سانتیگراد ریخته شد.

این نقص در گوشه ای ظاهر می شود که در آن لول با بدنه سوپاپ برخورد می کند - یک جیب گاز گوشه کلاسیک و محل حباب گاز, و یکی از پرخطرترین مناطق مرده در شیرهای فولادی ریخته گری است.

1. نقص و مکانیسم

قسمت: فولاد ریخته گری WCB دریچه, فرآیند قالب پوسته.
دمای ریختن: 1620درجه سانتی گراد.
محل نقص: گوشه انتقال بین لول بالابر و بدنه سوپاپ, و ریشه فلنج.
نوع نقص: جیب گاز محبوس شده / حباب گاز در یک منطقه مرده گوشه.

هنگامی که جریان را به تصویر بکشید، مکانیسم ساده است.

فولاد مایع به سمت گوشه جریان دارد. ماسه پوسته به سرعت گرم می شود و شروع به تولید گاز می کند.

اگر آن گاز نتواند از مسیر تخلیه قالب قبل از رسیدن فولاد خارج شود و گوشه را ببندد, به دام افتاده است.

فولاد گوشه را می بندد, گاز در سطح مشترک باقی می ماند, و نتیجه تخلخل زیرسطحی یا سطحی دقیقاً در هنگام گذار است.

WCB در دمای بالا ریخته می شود. این دمای بالا تجزیه رزین فنلی را در ماسه پوسته تسریع می کند, و نرخ تولید گاز بیشتر از چدن است.

بنابراین فولاد ریخته‌گری در مقایسه با ریخته‌گری‌های آهنی با هندسه مشابه بیشتر در معرض انفجار گاز محبوس است..

بینش کلیدی این است: گوشه فقط یک ویژگی هندسی نیست. این یک منطقه مرده تخلیه است. گاز جایی برای رفتن ندارد, و فلز ابتدا به آنجا می رسد.

شیرهای فولادی WCB ریخته گری پوسته
شیرهای فولادی WCB ریخته گری پوسته

2. علت ماژول یک: طراحی تهویه (مظنون اولیه)

برای شیر WCB که در این مورد نشان داده شده است, طراحی هواکش اولین دلیلی است که می خواهم بررسی کنم.

تخلخل گاز در مرحله انتقال لوله به بدنه متمرکز می شود, که نشان می دهد که حفره محلی ممکن است یک مسیر فرار گاز موثر در طول پر شدن نداشته باشد.

بدون دریچه اختصاصی در گوشه لوگ

همانطور که در نقاشی نشان داده شده است, انتقال لوگ با علامت قرمز یک منطقه مرده هندسی محلی را تشکیل می دهد. وجود دارد هیچ پلاگین دریچه یا شیار دریچه ای اختصاصی که مستقیماً به این قسمت متصل نشده باشد.

اگر چه چندین شمع هواکش دایره ای بر روی صفحه فلنج بزرگ نصب شده است, ریشه لوگ خود هیچ تهویه اضافی ندارد.

وقتی فولاد مذاب به این گوشه رسید, می تواند حفره محلی را قبل از خروج گاز تولید شده توسط ماسه پوشش داده شده با رزین ببندد.

این یک اشتباه رایج در طراحی قالب شیر است: هواگیری اغلب بر اساس راحتی ابزار چیده می شود نه مکان های واقعی که در آن گاز انباشته می شود..

راه حل این است که مناطق محلی به دام انداختن گاز را شناسایی کنیم و مسیرهای تهویه موثر در آن موقعیت ها را فراهم کنیم.

مقدار و موقعیت دریچه با الگوی پر کردن مطابقت ندارد

شمع های هواکش موجود در قسمت پایینی فلنج بزرگ متمرکز شده اند, بدون تهویه اضافی در گذرگاه یا سایر نقاط بالقوه تجمع گاز.

با این حال, اثربخشی هواکش نه تنها به تعداد دریچه ها بلکه به موقعیت آنها نسبت به دنباله پر شدن فولاد مذاب نیز بستگی دارد..

اگر فولاد قبل از خروج گاز انباشته شده به ریشه لوگ برسد, دریچه های قرار گرفته در جای دیگری روی قالب ممکن است سود کمی داشته باشند.

بنابراین, قرارگیری دریچه باید بر اساس دو عامل باشد:

  • مکان های تجمع گاز: گوشه ها, لبه, روسای, و سایر مناطق مرده هندسی.
  • دنباله پر کردن: مناطقی که گاز باید تا نزدیک شدن به فولاد مذاب به یک مسیر فرار متصل بماند.

تهویه ای که الگوی پر شدن را در نظر نمی گیرد، بعید است که تخلخل موضعی گاز را به طور قابل اعتمادی حل کند.

سطح مقطع هواکش خیلی کوچک است یا مسیر دریچه قطع شده است

حتی زمانی که شمع ها یا شیارهای هواکش وجود دارد, ظرفیت تخلیه واقعی آنها باید بررسی شود.

اگر سطح مقطع هواکش خیلی کوچک باشد, ممکن است گاز را به اندازه کافی سریع تخلیه نکند تا بتواند حجم تولید شده توسط پوسته گرم شده را تحمل کند.

به همین ترتیب, یک شیار دریچه ای که در قسمتی از مسیر خود متوقف می شود، می تواند به جای یک خروجی موثر، یک گذرگاه بن بست ایجاد کند..

مشکلات رایج عبارتند از:

  • عرض یا عمق شیار هواکش کافی نیست;
  • مجرای هواکش قطع شده است;
  • باقی مانده شن یا پوسته خروجی را مسدود می کند;
  • اتصال ضعیف بین حفره و خط جدایی;
  • مقاومت بیش از حد در طول مسیر هواگیری.

یک دریچه ای که به درستی طراحی شده باشد باید a عبور مداوم و بدون مانع از محل تجمع گاز به خارج از قالب.

برای این شیر, من ابتدا انتقال lug-root را بررسی می کنم, دریچه های فلنج موجود را بررسی کنید, و سپس تعیین کنید که آیا یک پلاگین دریچه محلی اضافی یا شیار هواکش لازم است یا خیر.

3. ماژول دو علت: سیستم دروازه و دنباله پر

تهویه لازم است, اما کافی نیست. اگر توالی پر، دریچه را قبل از خروج گاز ببندد, حتی یک قالب با تهویه خوب گاز را به دام می اندازد.

Fill Sequence ابتدا مسیر دریچه لوله را مهر و موم می کند

با طرح دروازه فعلی, جلوی جریان فولادی به ریشه لوگ می رسد قبل از بقیه حفره پر شده است.

گوشه زود مهر و موم شده است, و گاز تولید شده پس از تجزیه پوسته بدون هیچ مسیری به دام می افتد.

این نقطه بحرانی است. دریچه باید باز باشد در لحظه تولید گاز, نه فقط در قالب وجود دارد. اگر فولاد ابتدا به محل دریچه برسد, دریچه از نظر عملکردی بسته است.

مکان ورودی و سرعت جریان

اگر دریچه ورودی فولاد را مستقیماً به سمت شاخک هدایت کند, یا اگر فولاد در امتداد دیوار اجرا شود و با سرعت زیاد به دور لنگ بپیچد, حباب گاز رخ می دهد.

جریان به گوشه پیچ می خورد, و گاز به جای بیرون راندن فلز به داخل فلز جمع می شود.

تفاوت بین صاف, پر کردن تدریجی و بسته بندی, پر کردن حلقه‌دار اغلب تفاوت بین یک گیره صوتی و یک پرکننده متخلخل است.

4. علت ماژول سه: عوامل شن و ماسه پوسته

در فرآیند قالب پوسته, ماسه با پوشش رزین منبع اصلی گاز تولید شده در هنگام ریختن است.

مقدار گاز تولید شده و سرعت رها شدن آن مستقیماً بر بار روی سیستم تهویه قالب تأثیر می گذارد..

اگر تولید گاز از ظرفیت تخلیه محلی فراتر رود, احتمال گیر افتادن گاز بیشتر می شود, به ویژه در مناطق مرده هندسی مانند انتقال لوگ به بدن.

تولید بیش از حد گاز از شل سند

تولید بیش از حد گاز می تواند ناشی از فرمولاسیون نامناسب ماسه یا کنترل مواد ناپایدار باشد.

  • محتوای رزین بیش از حد: رزین فنلی بیش از حد باعث افزایش مقدار گاز آزاد شده در طی تجزیه حرارتی در هنگام ورود فولاد مذاب به قالب می شود..
  • نسبت شن و ماسه احیا شده ناپایدار: تغییرات در نسبت شن و ماسه جدید و احیا شده می تواند بر محتوای رزین پوسته تأثیر بگذارد, تکامل گاز, و رفتار حرارتی کلی.
  • انتشار گاز آنی بالا: در دمای ریختن تقریباً 1620 درجه سانتیگراد, رزین به سرعت تجزیه می شود. اگر گاز سریعتر از آن خارج شود, ممکن است سیستم تهویه محلی بیش از حد بارگذاری شود.

این عوامل لزوماً باعث ایجاد تخلخل در کل ریخته گری نمی شوند.

هنگامی که هواگیری در یک مکان خاص حاشیه ای است, مانند ریشه لگ, تولید بیش از حد گاز می تواند مشکل تله گاز محلی موجود را شدیدتر کند.

پخت ناکافی یا بیش از حد پوسته

پخت پوسته باید به درستی کنترل شود. هم پخت ناکافی و هم بیش از حد می تواند به نقص های مربوط به گاز کمک کند, اگرچه از طریق مکانیسم های مختلف.

  • درمان ناکافی: پوسته ای که به اندازه کافی پخت نشده است ممکن است در حین ریختن تحت تجزیه حرارتی شدیدتری قرار گیرد, آزاد شدن حجم زیادی از گاز و افزایش خطر تجمع گاز در حفره قالب.
  • درمان بیش از حد: پخت بیش از حد می تواند پوسته را شکننده کند و خطر ریزش شن و ماسه را افزایش دهد. همچنین ممکن است اثربخشی ساختار ریز متخلخل پوسته را کاهش دهد, محدود کردن نفوذپذیری گاز.

مسئله کلیدی تعادل بین قدرت پوسته و نفوذپذیری گاز است. یک پوسته باید به اندازه کافی پخته شود تا یکپارچگی خود را در حین جابجایی و ریختن حفظ کند, اما ساختار آن باید نفوذپذیری کافی برای تخلیه گاز را نیز حفظ کند.

در گوشه بند, جایی که ممکن است مسیر تهویه از قبل محدود شده باشد, هر یک از این شرایط می تواند احتمال گیر افتادن گاز را افزایش دهد.

ضخامت پوسته ناهموار در گوشه لوگ

انتقال خرطومی به بدنه یک منطقه هندسی پیچیده است که در آن ماسه پوسته می تواند در طول آماده سازی قالب جمع شود.. در نتیجه, ضخامت پوسته موضعی ممکن است بیشتر یا کمتر از ضخامت پوسته های اطراف باشد.

ضخامت پوسته ناهموار هم بر میزان رزین موجود برای تولید گاز و هم بر پاسخ حرارتی موضعی در حین ریختن اثر می گذارد..

یک بخش ضخیم تر ممکن است حاوی ماسه پوشش داده شده با رزین بیشتری باشد و بنابراین هنگام گرم شدن گاز بیشتری آزاد می کند.

تغییرات در ضخامت پوسته همچنین می تواند تفاوت هایی در گرمایش و رفتار آزادسازی گاز ایجاد کند, شرایط تهویه محلی را کمتر قابل پیش بینی می کند.

به همین دلیل, ضخامت پوسته باید به طور معقولی در اطراف ریشه لوگ و سایر انتقال های پیچیده یکنواخت نگه داشته شود. از تجمع غیر ضروری شن و ماسه اجتناب کنید و در عین حال اطمینان حاصل کنید که پوسته استحکام کافی را حفظ می کند.

برای این شیر WCB, سیستم شن پوسته باید از نظر محتوای رزین بررسی شود, نسبت شن و ماسه جدید به بازیافت شده, قوام درمان, و تغییر ضخامت موضعی.

با این حال, این عوامل باید در کنار طراحی هواکش ارزیابی شوند: تولید بیش از حد گاز می تواند عیب را تشدید کند, اما به خودی خود توضیح نمی دهد که چرا تخلخل در انتقال لوگ به بدنه متمرکز شده است.

5. علت ماژول چهار: پارامترهای ریختن

شیر WCB تقریباً در آن ریخته می شود 1620درجه سانتی گراد, که در محدوده دمای ریختن معمولی برای فولاد ریخته گری WCB است. با این حال, سرعت ریختن, پایداری جریان, و آشفتگی هنوز باید بررسی شود.

سرعت ریختن خیلی سریع

سرعت ریختن بیش از حد می تواند باعث شود که فولاد مذاب خیلی سریع به مرحله انتقال لوله به بدنه برسد, آب بندی مسیر خروج گاز محلی قبل از تخلیه کامل گاز.

هنگامی که گوشه توسط فولاد مذاب محصور شده است, گاز باقی مانده به دام می افتد و تخلخل گاز موضعی را تشکیل می دهد.

در تولید فولاد ریخته گری, عیوب گاز لزوماً ناشی از دمای ناکافی ریختن نیست. سرعت پر شدن بیش از حد و بسته شدن زودهنگام مسیرهای هواگیری می تواند به همان اندازه از دلایل مهم باشد.

ریزش منقطع یا آشفته

یک جریان فلزی قطع شده یا عملیات ریختن آشفته می تواند هوا را به فولاد مذاب وارد کند و الگوی پر شدن را مختل کند.. این نوع نقص بیشتر احتمال دارد که تخلخل گازی پراکنده ایجاد کند تا منفرد, جیب گاز موضعی در ریشه لوگ.

حفظ پیوستگی, بنابراین جریان ریزش پایدار برای کاهش حباب هوا و دستیابی به پر شدن مداوم قالب ضروری است..

نکته ای در مورد دمای ریختن

دمای ریختن بالاتر تجزیه حرارتی رزین فنلی در قالب پوسته را تسریع می کند., به طور بالقوه باعث افزایش نرخ تولید آنی گاز می شود. اگر ظرفیت هواگیری کافی نباشد, این می تواند گیر افتادن گاز را تشدید کند.

با این حال, 1620درجه سانتی گراد دمای ریختن معمولی برای WCB است, بنابراین دما نباید اولین پارامتر تنظیم شده در این مورد باشد.

تهویه محلی و دنباله پر کردن را در اولویت قرار دهید, سپس سرعت ریختن و پایداری فرآیند را ارزیابی کنید. فقط پس از بررسی این عوامل، تنظیمات دما را در نظر بگیرید.

اصل این است که ابتدا تخلیه گاز را اصلاح کنید و در آخر دمای ریختن را تنظیم کنید.

6. علت ماژول پنج: هندسه گوشه

انتقال بین لگ و بدنه سوپاپ a انتقال به زاویه راست. گوشه های تیز موثرترین تله گاز در هر ریخته گری هستند.

مشکل آیرودینامیک است, نه فقط هندسی. در یک گوشه تیز, جریان گاز یک گرداب تشکیل می دهد. گاز در گوشه ای به گردش در می آید و به جای حرکت به سمت دریچه در آنجا باقی می ماند.

شعاع بزرگتر اجازه می دهد تا گاز به جای گیر افتادن در یک جیب در حال گردش، به آرامی به سمت مسیر دریچه جریان یابد..

اگر می توان ابزار را اصلاح کرد, افزایش شعاع انتقال یکی از مطمئن ترین راه حل های طولانی مدت است.

7. توالی اقدام اصلاحی: چه چیزی ابتدا باید تغییر کند?

برای شیر WCB که در این مورد نشان داده شده است, اقدامات اصلاحی باید دنبال شود رویکرد کم هزینه اول, شروع با اقدامات به احتمال زیاد برای حذف تخلخل گاز موضعی و پیشروی به سمت فرآیندهای گسترده تر یا اصلاحات ابزار..

اولویت 1: بهبود تهویه محلی

این اولین و موثرترین اقدام برای بررسی است.

یک دریچه هواکش را در ریشه لوگ اضافه کنید.

یک دوشاخه کوچک دریچه را در بالاترین نقطه یا منطقه مرده آخرین نقطه برای پر کردن انتقال لوله به بدنه نصب کنید.. به صورت جایگزین, برش یک 0.2- شیار نازک دریچه 0.3 میلی متر از گوشه تا خط جدایی.

هدف این است که قبل از اینکه فولاد مذاب گوشه را ببندد، یک مسیر فرار مستقیم برای گاز انباشته شده فراهم شود.

دریچه های صفحه فلنج موجود را بررسی کنید.

دوشاخه های هواکش موجود را بازرسی و تمیز کنید تا مطمئن شوید که توسط باقیمانده ماسه یا پوسته مسدود نشده اند. یک دریچه مسدود نمی تواند تخلیه گاز موثری را ایجاد کند, صرف نظر از طراحی اصلی آن.

اولویت 2: دنباله پر کردن را بهینه کنید

گام بعدی جلوگیری از بسته شدن پیش از موعد دریچه لوله مذاب فولاد مذاب است.

موقعیت ingate را تنظیم کنید.

محل ورودی یا جهت جریان فلز را تغییر دهید تا بعداً ناحیه لوگ پر شود, اجازه دادن زمان بیشتری برای خروج گاز از طریق مسیر تهویه.

کنترل سرعت ریختن.

سرعت ریختن بیش از حد را کاهش دهید و صاف نگه دارید, پر کردن پایدار برای به حداقل رساندن تلاطم و حباب گاز. از ریختن تهاجمی خودداری کنید.

اولویت 3: هندسه ریخته گری را بهینه کنید

در صورت امکان تغییر در طراحی ابزار یا محصول, افزایش دهد شعاع انتقال (آر) در محل اتصال لاگ به بدنه.

فیله بزرگتر گوشه داخلی تیز را کاهش می دهد, شرایط محلی جریان فلز را بهبود می بخشد, و احتمال تجمع گاز در ناحیه انتقال را به حداقل می رساند.

اولویت 4: فرمولاسیون Shell Sand را کنترل کنید

اگر تنظیمات هواگیری و پر کردن کافی نیست, سیستم شن و ماسه با پوشش رزین را بررسی کنید.

  • کنترل محتوای رزین: اگر تولید گاز بیش از حد باشد، افزودن رزین را به طور مناسب کاهش دهید.
    نسبت ثابتی از ماسه جدید به ماسه بازیافتی را حفظ کنید, اجتناب از تغییرات کنترل نشده در منابع شن و ماسه.
  • پخت پوسته را تثبیت کنید: برای اطمینان از استحکام پوسته کافی در حین کنترل تولید گاز، شرایط پخت ثابت را حفظ کنید.

اولویت 5: دمای ریختن را به عنوان آخرین راه حل تنظیم کنید

اگر آزمایش تأیید کند که تولید بیش از حد گاز آنی در ایجاد نقص نقش دارد, یک آزمایش کنترل شده برای کاهش دمای ریختن تقریباً 20درجه سانتی گراد, از 1620 درجه سانتیگراد تا 1600 درجه سانتیگراد, را می توان در نظر گرفت.

با این حال, اجتناب از کاهش بیش از حد دما, زیرا ممکن است باعث بسته شدن سرد یا پر شدن ناقص شود.

برای این شیر WCB, دنباله توصیه شده است: هواگیری موضعی ← توالی پر ← هندسه ریخته گری ← فرمولاسیون شن پوسته ← دمای ریختن.

قبل از ایجاد تغییرات گسترده تر فرآیند، اصلاح تهویه را در اولویت قرار دهید.

8. تشخیص دو نوع تخلخل

تشخیص صحیح نوع تخلخل ضروری است زیرا گاز حفره به دام افتاده و تخلخل گاز مربوط به شن و ماسه پوسته دلایل مختلفی دارند و نیاز به اقدامات اصلاحی متفاوتی دارند.

گاز حفره به دام افتاده (به احتمال زیاد در این مورد)

ویژگی های معمولی شامل:

  • در یک مکان هندسی خاص متمرکز شده است, مانند ریشه لوگ, گوشه, یا انتقال فلنج.
  • به عنوان تخلخل گاز منفرد یا موضعی به جای عیوب توزیع شده در سراسر ریخته گری ظاهر می شود.
  • پس از افزودن یا بهبود تهویه محلی، بهبود قابل توجهی را نشان می دهد.

این نوع عمدتاً با تهویه موضعی ناکافی یا بسته شدن زودهنگام مسیر خروج گاز در حین پر کردن همراه است.. اولین اقدامات اصلاحی باید بر روی آنها متمرکز شود طراحی تهویه و ترتیب پر کردن.

تخلخل زیرسطحی مربوط به شن و ماسه

ویژگی های معمولی شامل:

  • تخلخل گاز در مناطق متعدد ریخته گری پراکنده شده است.
  • نقص هایی که در هر دو ناحیه سطحی و زیر سطحی ظاهر می شوند.
  • رابطه قوی با تولید بیش از حد گاز رزین یا شرایط شن پوسته ناپایدار.

این نوع نیاز به بررسی و تنظیم فرمول شن پوسته دارد, به ویژه محتوای رزین و تولید گاز, به جای اتکای صرف به دریچه های محلی اضافی.

تمایز عملی ساده است: اگر تخلخل به طور مکرر در یک منطقه مرده هندسی ظاهر شود, ابتدا گاز حفره به دام افتاده را بررسی کنید. اگر عیوب در سراسر ریخته گری توزیع شده باشد, سیستم شن و ماسه پوسته را بررسی کنید.

برای شیر WCB در این مورد, تخلخل موضعی در مرحله انتقال لوگ به بدنه به شدت به سمت a اشاره می کند مشکل تهویه موضعی و توالی پر کردن.

9. پیشنهاد نهایی برای تولید شیر فولادی ریخته گری قالب شل

شیر فولادی ریخته گری WCB که در این مورد نشان داده شده است یک مثال معمولی از چرایی آن است تخلخل گاز موضعی باید از محل نقص و رفتار پر شدن تشخیص داده شود نه از دمای ریختن به تنهایی.

در حدود 1620درجه سانتی گراد, فولاد مذاب بار حرارتی قابل توجهی را بر روی پوسته پوشش داده شده با رزین وارد می کند. پوسته به سرعت گاز تولید می کند.

اگر انتقال لوگ به بدنه مسیر فرار موثری نداشته باشد, فولاد پیشرو می تواند گوشه را ببندد و گاز را به دام بیندازد.

محتمل ترین زنجیره فرآیند است:

ماسه با روکش رزین گاز تولید می کند ← هواگیری موضعی کافی نیست ← فولاد مذاب به مرحله انتقال می رسد ← مسیر فرار بسته است ← گاز به دام می افتد ← ایجاد تخلخل گاز موضعی.

برای این نوع نقص دریچه WCB, دنباله تصحیح عملی است:

  1. تهویه موضعی را در انتقال لوگ به بدنه اضافه یا بهبود بخشید.
  2. بررسی کنید که آیا دریچه های موجود واقعا باز و موثر هستند یا خیر.
  3. سیستم دروازه و ترتیب پر کردن را مرور کنید.
  4. سرعت پر شدن بیش از حد و آشفتگی را کاهش دهید.
  5. در صورت گسترده بودن نقص گاز، سیستم شن و ماسه پوسته و رزین را تثبیت کنید.
  6. در جایی که طراحی اجازه می دهد، انتقال های هندسی تیز را بهبود بخشید.
  7. دمای ریختن را فقط پس از بررسی علل اولیه تنظیم کنید.

مهمترین قانون ساده است:

تخلخل گاز موضعی نیاز به تشخیص فرآیند موضعی دارد.

برای دریچه های فولادی ریخته گری قالب پوسته, سه مکان که شایسته توجه خاص هستند عبارتند از لبه, روسای, و انتقال فلنج به بدنه.

زمانی که این نواحی مکرراً نقص گاز تولید می کنند, سوال اول نباید باشد «آیا دمای ریختن اشتباه است؟?” بلکه بیشتر:

قرار است گاز از کجا فرار کند؟, و چه چیزی باعث می شود که فولاد مذاب آن مسیر را ببندد?”

این سوال معمولاً خیلی سریعتر به علت واقعی و اقدام اصلاحی صحیح منجر می شود.

به بالا بروید